Zelf - Machinebouw

Machinebouw blog - laatste entry

28-11-2011 - Alweer voorbij
Niet alleen het jaar is voorbij. Ook de economische opleving lijkt een kort leven beschoren. Ondanks ...
Lees meer

Machinebouw Toolguide - Supply Chain Management

SharePoint
MARC-Activity-Based Billing
VirtualView
MARC-Global Trading

Machinebouw vacatures - Array Jobs

Lees meer

Detail

Bertus Zuijdgeest
	Bertus Zuijdgeest is free lance auteur van Machinebouw en gespecialiseerd in ICT-ondersteuning van productontwikkelings en productieprocessen, met name met PLM, CAD, CAM, CAE en Digital Manufacturing software. Hij levert sinds 1987 regelmatig bijdragen aan Machinebouw. Daarnaast organiseert hij gebruikersbelangen in diverse gebruikersgroepen.

04 april 2011 - Zelf

Wat is er ergerlijker dan een IT-apparaat dat een paar weken na de garantietermijn kapot gaat. Bij de vorige panne had ik nog mazzel en zaten de weken aan de gunstige kant. Nu dus pech. Het lijkt wel of die apparaten er op worden ontworpen. Vorige keer was het een laptop, nu een multifunctionele laserprinter, dus in één keer zijn drie apparaten kapot: printer, scanner en fax. Op zo’n moment is internet echt een zegen. Het probleem bleek, zoals zo vaak, een bekend probleem. Een recall zoals bij automobielbedrijven zo populair is, komt bij IT-leveranciers (nog?) niet voor. Gezocht, gevonden. De ‘formatter-board’ is kapot. Geen idee wat het doet, maar het lullige printplaatje kost los waarschijnlijk net zoveel als het hele apparaat. Dan maar een nieuwe? Nog even niet, want de tip op de fora is overbakken. Jawel: bakken. Gewoon thuis, in de oven in de keuken. Ongeloofwaardig, nietwaar? Dat vond ik ook. Maar omdat er niets te verliezen was, zijn schroevendraaier en soldeerbout ter hand genomen. Er zit een klein batterijtje op en dat moet eraf voordat de printplaat in de oven gaat. En dan acht minuten bakken op 190 graden Celcius. Na afkoelen moet het batterijtje weer vast worden gesoldeerd en de printplaat kan weer in de printer. Kabeltjes eraan en testen. Trots. ‘Trots’ is het woord dat opkomt wanneer het voortgangsbalkje steeds verder volloopt, het apparaat je vriendelijk toeknippert om vervolgens aan het werk te gaan alsof er nooit iets is gebeurd. To see is to believe.
Wat schijnbaar veel voorkomt, zijn microbarstjes in het soldeerwerk op de printplaat. Als wantrouwig mens wijt ik dat direct aan het ontbreken van het goede oude lood in het soldeerwerk. Door de printplaat te verhitten worden het soldeersel weer vloeibaar waardoor de verbindingen herstellen. Op Youtube zijn zat filmpjes te vinden over allerlei soorten laptops, printers en spelcomputers die op deze manier worden gerepareerd. Er is niets te verliezen. De ene keer is demontage wat omslachtiger dan de andere keer, maar het loont de moeite.
De leverancier speelt hier wel een kwalijke rol. Het enige wat hem interesseert is de garantieperiode. In de USA gold voor mijn apparaat een verlengde garantie. Niet in Europa. De spreuk: “Om klanten over service te voorkomen, leveren wij geen service”, komt vanzelf bovendrijven.
Het treurige is dat dit kennelijk ook voor software geldt. Er wordt soms meer beloofd dan waargemaakt. PLM-software is zo’n fenomeen. Je zou denken dat als je CAD- en PLM-software uit hetzelfde huis hebt, de integratie optimaal zal zijn. Niet dus. Een bekend probleem wordt gevormd door configuraties. Meerdere verschijningsvormen van een ontwerp zitten in één CAD-model. Dat lijkt handig en is het ook, wanneer je niet verder kijkt dan de constructeur. Voor vrijwel elk soort gebruik na engineering is het een drama en daarom willen PLM-leveranciers er niet aan. Waarom zit deze functionaliteit dan in een CAD-systeem? Omdat er nog altijd meer bedrijven CAD zonder PLM hebben dan met. Een decreet uitvaardigen dat configuraties uit den boze zijn, komt niet voor. En zo modderen bedrijven maar wat aan en vragen zich af waarom upgraden van de software altijd weer hommeles oplevert.
Een vergelijkbaar probleem geldt het werken met verschillende locaties. Om onderhoudsredenen wil je het liefst de database met metagegevens op één plaats laten staan. De feitelijke tekeningen en modellen in de vault komen wel op verschillende plaatsen. De wereldomspannende netwerken zijn nog niet zo goed dat gigabytes vlotjes over een lijn naar Azië getrokken kunnen worden. Omdat in de database maar kleine stukjes data zitten, lijkt performance over afstanden niet zo’n punt. Tot er 15 man op werkt, dan gaat de hele zaak door het ijs. Latency. Een bekend probleem. Dus toch maar databases met metadata op alle locaties. Een kostbare grap.
Om die grap te realiseren, moet er wel voldoende capaciteit bij de implementatiepartner beschikbaar zijn. De simpelste aanpassingen vragen tegenwoordig echter al twee maanden doorlooptijd. Gewoon omdat er geen gekwalificeerde handjes zijn. En wat gebeurt er dan? Schoolverlaters worden ingehuurd als expert en naar de klant gestuurd om op diens kosten en risico het vak te leren. Dat hadden we al eens eerder, eind jaren tachtig, toen IT nog in de kinderschoenen stond. Zijn we nu helemaal niet wijzer geworden? Ik wel, ik doe het zélf.

Permalink | Trackback | Print | E-mail

Reacties op deze blog

Er zijn nog geen reacties.

Reageer

Wilt U een reactie plaatsen op dit bericht? Log dan in op deze website. Heeft U dat nog niet eerder gedaan? Registreer U dan eerst.

Machinebouw nieuws || alle items

27-02-2012 - Mechatronica Magazine lijft Machinebouw in
Techwatch, de uitgever van Mechatronica Magazine en Bits&Chips, heeft het blad Machinebouw overgenomen van Array Publications. Die uitgeverij uit Alphen aan de Rijn verkeerde in zwaar weer en moest begin deze maand faillissement aanvragen. Het Nijmeegse Techwatch gaat Machinebouw integreren met Mechatronica Magazine. De eerste editie van Machinebouw is nog apart uitgegeven en verstuurd. In Mechatronica Magazine 2 zullen de twee media voor het eerst zijn gecombineerd onder één titel: Mechatronica.

Lees meer