Vakgebieden - Machinebouw

Machinebouw blog - laatste entry

28-11-2011 - Alweer voorbij
Niet alleen het jaar is voorbij. Ook de economische opleving lijkt een kort leven beschoren. Ondanks ...
Lees meer

Machinebouw Toolguide - Supply Chain Management

PlanCaster
Infor SCM
Exact Synergy
MARC-Decision Support

Machinebouw vacatures - Array Jobs

Lees meer

Detail

Hans Harlé
	Hans Harlé is hoofdredacteur van Machinebouw en Process Control en werkt sinds zes jaar zelfstandig als technisch auteur en vertaler. Daarvoor werkte hij lange tijd in functies als projectingenieur, projectleider en producttrainer. Zijn werkgevers waren ingenieursbureaus en industriële productiebedrijven in de metaal- en bouwbranche.

26 februari 2010 - Vakgebieden

In de klassieke machinebouw was het onderscheid heel duidelijk: je had een W-ontwerp en een E-ontwerp. Eerst ontwierpen de werktuigbouwkundigen het mechanische deel van een machine. Ze zorgden ervoor dat alles bewoog zoals het moest en sterk genoeg was om de daarbij optredende krachten te weerstaan. Verder was er natuurlijk een kostenaspect, en werd in toenemende mate gelet op veiligheid, ergonomie en gemakkelijk onderhoud. Vervolgens was het de beurt aan de elektrotechnici. Zij ontwierpen het elektrische en elektronische gedeelte van de machine, noodzakelijkerwijs binnen de beperkingen die de al bedachte mechanische constructie hen oplegde. Mochten de ontwerpers eventueel iets over het hoofd hebben gezien, dan kwam dat later bij de assemblage naar voren en werd dat ter plekke inventief opgelost.
Tegenwoordig vinden we dat niet echt optimaal meer. De klassieke werkwijze voldoet niet meer aan de huidige vraag naar snel ontwerpen en efficiënt bouwen. Ontwerpstappen na elkaar uitvoeren en fouten corrigeren tijdens de montage willen we juist zoveel mogelijk vermijden. Zeker nu er vandaag de dag als derde ontwerpstap nog een besturingssysteem bij moet komen.
Er zijn dan ook allerlei ontwikkelingen gaande op ontwerpgebied. Ontwerptaken worden gelijktijdig uitgevoerd door multidisciplinaire teams, simulaties nemen de plaats in van tests met prototypes, en machines worden opgedeeld in functionele modules. Deze modules zijn waar mogelijk standaardontwerpen die snel uit de kast te halen zijn om ze te produceren. Uitbesteden kan ook; dan wordt het een kwestie van aangeleverde kant-en-klaarcomponenten aan elkaar ‘stekkeren’.
Prima dus, maar het succes hiervan valt of staat met een juiste onderlinge afstemming en dus met een feilloos gegevensbeheer. Verderop in dit nummer omschrijft Bertus Zuijdgeest hoe dit in de praktijk gestalte kan krijgen met behulp van software voor de vereiste integratie en uitwisseling.
Betekenen deze ontwikkelingen een verarming voor de ontwerper? Dat lijkt vooralsnog mee te vallen. Afhankelijk van de bediende markt blijven projectmatige toevoegingen nodig naast standaardmodules. Bovendien is het ontwikkelen, beheren en optimaal houden van de modules al een uitdaging op zich.
Wel zien we dat van oorsprong gescheiden vakgebieden als werktuigbouwkunde, elektrotechniek, natuurkunde en informatica meer in elkaar overvloeien en elkaar overlappen. Mechatronica is hiervan een duidelijk resultaat; in het technisch onderwijs neemt de onderlinge samenwerking toe.
Gerichte vakkennis blijft de basis, maar multidisciplinair is de nieuwe werkvorm.

Permalink | Trackback | Print | E-mail

Reacties op deze blog

Er zijn nog geen reacties.

Reageer

Wilt U een reactie plaatsen op dit bericht? Log dan in op deze website. Heeft U dat nog niet eerder gedaan? Registreer U dan eerst.

Machinebouw nieuws || alle items

02-02-2012 - 3D-geprinte onderkaak voor hoogbejaarde vrouw
Een 83-jarige vrouw heeft een nieuwe onderkaak gekregen die met een 3D-printer gemaakt is. Het betreft een medische wereldprimeur.
Lees meer