Bertus Zuijdgeest
	Bertus Zuijdgeest is free lance auteur van Machinebouw en gespecialiseerd in ICT-ondersteuning van productontwikkelings en productieprocessen, met name met PLM, CAD, CAM, CAE en Digital Manufacturing software. Hij levert sinds 1987 regelmatig bijdragen aan Machinebouw. Daarnaast organiseert hij gebruikersbelangen in diverse gebruikersgroepen.

Sinds 1 oktober is de anti-spamwetgeving van kracht. Wat zullen de makers van dit stuk proza er een goed gevoel bij hebben dat de Nederlandse consument nu verschoond blijft van allerlei onnodige mailberichten. En omdat spam zoals algemeen bekend het overgrote deel uitmaakt van het mailverkeer, is de sterke afname van het e-mailverkeer mooi meegenomen. Echt! Ik weet niet of het toeval is, maar sinds 1 oktober lijkt de spamvloed juist toegenomen. Mijn filters doen goed hun best om mijn mailbox schoon te houden van ongewenste correspondentie. Lukt aardig. Kennelijk zijn spammers nog altijd niet slim genoeg om de filtercriteria te omzeilen. Als ik naga wie de afgelopen weken toestemming heeft gevraagd om mij mail te mogen blijven sturen, dan zijn dat vooral brave Nederlandse leveranciers. Alle in het buitenland gevestigde partijen kennen de wetgeving niet. Die is sowieso niet relevant voor ze want niet van toepassing. De Nederlandse Staat bemoeit zich nu al te veel met het buitenland. In plaats van iedereen te criminaliseren – want dit is weer een bekend staaltje kanon-en-mug – zou men eerst eens naar de eigen rol in ongewenst postverkeer moeten kijken. Digitaal of niet, het fenomeen Kamer van Koophandel zal voor de meeste ondernemers meer kwaal dan zegen zijn. Tot overmaat van ramp verkoopt de KvK sinds jaar en dag alle denkbare gegevens van Nederlandse rechtspersonen over de hele wereld, inclusief e-mailadressen. Hebben de betrokken ondernemers daar voordeel van? Nee, natuurlijk niet. Van de opbrengsten bouwt de KvK luxe kantoren op onnodige A-locaties. Om te voorkomen dat je post krijgt van jan-en-alleman, moet je zelf actief worden. Laat de Staat ook hier het opt-in-principe toepassen.
Bij sociale netwerken, ingezet voor sociaal of zakelijk doel, speelt dit geen rol. Deelname wordt op prijs gesteld, dus iedereen opteert er zelf voor tot de incrowd te horen. Tenminste, gemiddeld gesproken voor alle jaargangen na 19XX. Die XX ligt geschat rond de negentig. Er was onlangs een PDM Platform meeting over ‘social networking’ in de PLM-omgeving. Een verzameling heren van wie de armen ondertussen flink te kort waren geworden, nam daaraan deel. Spannende verhalen van de belangrijkste PLM-leveranciers. En een leuke discussie. Over zin en onzin, over het Big Brother-gevoel, over de wetenschap op elk moment gestoord te kunnen worden. Allemaal zo 2007. Een kreet die echt werd gebezigd. En terecht. De aanstormende generatie staat te trappelen om met nieuwe werkgereedschappen aan de slag te gaan. De aanbieders zijn de markt naar goed gebruik jaren vooruit. Verandert er zoveel? Ja natuurlijk, maar tegelijk ook weer niet. De aanwezige generatie was (en is) bevlogen van digitaal productontwerp, heeft beheer van productdata in het landschap gezet. Een teer bloempje, nog steeds, na al die jaren. Men was zelf ook aanstormende generatie. En is dat deels nog altijd. Houdt iemand ooit op tot een aanstormende generatie te horen? Ik betwijfel het. De generatie die nu in vervolgopleidingen zit en met een beetje mazzel binnenkort het arbeidsproces inkomt, werkt heel anders dan we tot nu toe gewend zijn. Wij hebben meegemaakt, en maken het nog mee, dat internetaansluiting maar op één plaats in de onderneming aanwezig is. Jaren terug deed ik er al cynisch over. Nu heeft de aanstormende generatie Live messenger of een andere pendant openstaan. En voert niet één maar meerdere chats tegelijk. Terwijl parallel internettelevisie wordt gekeken en aan een werkstuk wordt gewerkt. Meewarig sluiten wij de deur van de kinderkamer. Hoe is het mogelijk, dat kan toch niets worden? Waar blijven de sociale contacten, het netwerk, de borrel, de mogelijkheid iemand in de ogen te kunnen kijken? Natuurlijk spelen al deze zaken een rol. Men ziet elkaar sowieso regelmatig. Chatten is juist uiterst sociaal. Het geeft de mogelijkheid kort in contact te treden met mensen, om ze snel wat te vragen. Zonder uitvoerige telefoongesprekken, als mensen al bereikbaar zijn. De belasting zal afnemen, meer tijd voor het eigen werk. Te meer omdat sneller iets gevraagd kan worden waarmee anders kostbare tijd verloren zou gaan. De pre-19XX-generatie moet oppassen niet alleen de negatieve kanten te benadrukken, maar vooral te sturen op de positieve effecten. Social networking in de zakelijke omgeving is niet tegen te houden. Je kunt er beter op voorbereid zijn en vooral nieuwe medewerkers een sociale werkomgeving bieden.
Bertus Zuijdgeest

Download: [ voor geregistreerden ]